Het was een huzarenstuk. Een tocht vol bijzondere momenten, warme ontmoetingen en uitdagingen. Het was niet altijd gemakkelijk, maar stap voor stap kwamen we dichter bij Brussel. We zijn fier dat we dit samen hebben klaargespeeld. Op Johan en Toon, op alle medewerkers en vrijwilligers, en op iedereen die onderweg een handje toestak. Achter elke kilometer zat inzet, voorbereiding en de bereidheid om telkens weer een oplossing te zoeken wanneer iets anders liep dan gepland. En dat alles zonder één euro subsidie. Herderstocht 2026 werd mogelijk gemaakt door jullie vrije giften. Elke bijdrage hielp ons op weg. Samen met jullie aanmoedigingen en belangstelling gaf die steun ons de kracht om de tocht tot een goed einde te brengen. We deden dit om de Belgische herders en hun werk onder de aandacht te brengen. Om te tonen wat hun stiel inhoudt, hoeveel kennis en toewijding ervoor nodig zijn en welke bijdrage ze leveren aan het beheer van natuur en landschap. Onderweg kregen mensen de kans om dat werk van dichtbij te zien, vragen te stellen en met de herders in gesprek te gaan. Brussel bereiken was een bijzonder moment. Dank jullie wel om dit samen met ons mogelijk te maken. We mogen hier samen fier op zijn.

Na maanden voorbereiding en zestien dagen onderweg zijn we aangekomen in Brussel. En neen, we kwamen niet alleen. Met vele wandelaars in ons zog trokken Johan, Toon en de 350 schapen onder grote persbelangstelling het Ter Kamerenbos binnen. Aan die aankomst ging heel wat werk vooraf. Wandelroutes werden minutieus uitgestippeld, nagekeken en soms op het laatste moment weer aangepast. Er werden afspraken gemaakt met domeineigenaars, gemeentebesturen, politie en spoorwegen. Overnachtingsplaatsen, de verzorging van de schapen en honden, maaltijden, materiaal en de dagelijkse ondersteuning: alles moest op elkaar aansluiten. Een twintigtal medewerkers stond dag in, dag uit klaar om de tocht mogelijk te maken. Vandaag kwamen al die inspanningen samen. Na 170 kilometer bereikten we onze bestemming, gedragen door de belangstelling en steun die we onderweg mochten ervaren.

Wat een belangstelling gisteren in Tervuren! Heel wat mensen kwamen de kudde bewonderen en kennismaken met Johan en Toon. Voor velen was het herdersvak een onbekende wereld. Herderstocht 2026 gaf hen de kans om dat beroep van dichtbij te ontdekken. Herderen vraagt kennis van dieren en landschap, ervaring en elke dag opnieuw zorg voor de kudde. Met hun schapen dragen herders bij aan het beheer van natuurgebieden en het behoud van open landschappen. Gisteren kreeg dat dagelijkse werk in Tervuren een gezicht. De massale belangstelling deed ons bijzonder veel plezier. Precies daarvoor trekken we van Achel naar Brussel: om het herdersvak zichtbaar te maken, mensen erbij te betrekken en aandacht te vragen voor de toekomst ervan. De warme ontvangst in Tervuren geeft ons extra energie voor de laatste etappes. Namens Johan, Toon en het hele team van Herderstocht 2026: bedankt, Tervuren, voor jullie interesse en betrokkenheid!

Als herder leef je dicht bij de natuur. Je bent vrijwel altijd buiten, tussen de dieren en in het landschap. Daardoor vallen ook de kleine en grote natuurfenomenen extra op, zoals deze prachtige regenboog die gisteren boven onze nachtweide verscheen. Vanop afstand lijkt het leven van een herder misschien soms romantisch. En eerlijk gezegd: op momenten zoals deze voelt het ook zo. Maar het dagelijkse werk is vooral heel consequent. Warm of koud, droog of nat: de dieren moeten verzorgd worden en het werk gaat door. De kudde bepaalt het ritme, iedere dag opnieuw.Juist daarom zijn die zeldzame momenten waarop er even tijd is om rond te kijken zo waardevol. Gisteren was zo’n moment. Even geen routeplanning, geen materiaal, geen volgende etappe. Gewoon de kudde, het landschap en een regenboog boven de nachtweide. Een klein moment van verwondering dat we graag met jullie delen.

De Herderstocht 2026 brengt niet alleen 350 schapen van Achel naar Brussel. Onderweg merken we elke dag opnieuw hoeveel nieuwsgierigheid zo'n kudde oproept — en nergens is dat zo zichtbaar als bij de kinderen. Op verschillende plaatsen staan schoolklassen ons langs de route op te wachten. Soms keurig in een rij, soms enthousiast zwaaiend en roepend zodra de eerste schapen in zicht komen. Voor veel kinderen is het wellicht de eerste keer dat ze een grote kudde schapen, herders en honden van zo dichtbij aan het werk zien. Kinderen zien hoe dieren zich in een groep bewegen, hoe een herder en zijn honden samenwerken en hoe schapen worden ingezet om graslanden en natuurgebieden te beheren. Maar misschien is het belangrijkste nog wel iets eenvoudiger: even stilstaan bij dieren en bij de mensen die er iedere dag voor zorgen.

Afgelopen zondag, 4 oktober, namen de vrouwelijke herders tijdens Herderstocht 2026 het werk mee over. Eén van hen was Yuna, iemand met een grote passie voor haar vak en voor haar dieren. Geen afstand tot de kudde, maar leven mét en tussen de schapen. Pas op het einde van de dag vertelde Yuna dat haar eigen kudde die nacht door een wolf was aangevallen, met meerdere slachtoffers tot gevolg. Toch stond ze die dag mee tussen onze schapen, gedreven door dezelfde betrokkenheid die zoveel herders typeert. Voor een herder is een kudde nooit zomaar een groep dieren. Elk schaap is een individu dat je kent, verzorgt en dagelijks begeleidt. Net daarom komt zo’n gebeurtenis hard aan. Vanuit Herderstocht 2026 willen we vooral onze steun en waardering uitspreken voor Yuna en voor alle herders die zich elke dag met hart en ziel voor hun dieren inzetten. Tegelijk hopen we dat we samen verder kunnen werken aan oplossingen die mens, dier en natuur zo goed mogelijk met elkaar laten samenleven. Yuna, we denken aan je. Namens Johan, Toon en het hele team van Herderstocht 2026.

Fascinerend. Ik kan er geen ander woord voor bedenken. 2 herders vertrekken vanuit Achel naar Brussel. 2 gekken, ja, zullen velen hebben gedacht. Insiders weten beter. Alles werd in de afgelopen maanden gepland, minutieus uitgestippeld, besproken, vastgelegd... En dat begint nu door te dringen. Het enthousiasme voor onze tocht neemt van dag tot dag toe. Zo kregen we vandaag tijdens de hele tocht politiebegeleiding. Zo hebben we intussen meer dan 25.000 bezoekers van onze website en sommige Reels op de socials zijn meer dan 30.000 keer aangeklikt. En daarom namens Johan en Toon en het hele Herdersteam 2026 een dikke dankjewel voor jullie enthousiasme!

Vrijdagavond hadden we aan de achterzijde van kasteel Meylandt in Heusden-Zolder een bijeenkomst van Vlaamse herders. De kommernissen van de herders werden in een 10-puntenlijst gegoten en aan de verantwoordelijke politici bezorgd. Doe er iets mee! Gemeente Heusden-Zolder had kosten noch moeite gespaard om dit initiatief te ondersteunen. En daarom van alle herders een dikke dankjewel aan Gemeente Heusden-Zolder! 

Herder is meer dan schapen laten grazen. Herders hebben ook een maatschappelijke functie. Niet overtuigd? Kom maar eens kijken. Overal waar Johan en Toon, hun herdersteam en hun schapen passeren, worden ze door een talrijk publiek opgewacht en aangesproken. Ook toen we neerstreken in Peer. Zoveel belangstelling! Gezellig keuvelen met een hapje en een drankje. Praten over schaapjes? Of toch over koetjes en kalfjes? 

Vier generaties herders! Knap, toch?! Tieske van de Goris, de overgrootvader van Toon, heeft op deze plaats in Peer gewoond. Daar moesten we met de schapen toch even halthouden. Een emotioneel moment. Het herdersvak, een vak uit het verleden, maar met een toekomst. Het vak wordt van generatie op generatie doorgegeven. Chapeau! Oh, neen, houd de hoed maar op... 

Geen minuut pauze vandaag. Vanaf de ontvangst van de genodigden om 11.30 uur tot de schapen eindelijk in de nachtweide stonden: één lange rush. We zouden de dag eigenlijk nog eens moeten herbeleven. Waarschijnlijk doen we dat vannacht wel in onze dromen. Of was vandaag zelf één grote droom? Zóveel pers- en publieksbelangstelling voor onze schapen… dat kan toch bijna niet? Of toch?

Vanavond zijn de schapen aan de Achelse Kluis toegekomen. Niet alleen de 350 schapen, maar een hele begeleidende equipe. Nieuwsgierig? Kom morgen een kijkje nemen aan de Achelse Kluis.